-
-
W wielu ogłoszeniach o pracę można znaleźć formę zatrudnienia w postaci „wolontariatu”. Zwykle kojarzy się on nam z pracą bez wynagrodzenia, nierzadko całymi dniami. Jednak w ten sposób można zbudować swoją ścieżkę kariery.
-
Niepełnosprawność nie musi oznaczać końca życia zawodowego. Coraz więcej osób niepełnosprawnych z sukcesem wkracza na rynek pracy. Według danych GUS spośród ponad 2 mln osób w wieku produkcyjnym z orzeczonym stopniem niepełnosprawności, 464 tys. jest aktywnych zawodowo.
-
W ogłoszeniach o pracę pojawia się coraz więcej obcojęzycznych nazw zawodów. Niektóre z nich powstały z potrzeby nazwania nowych zawodów czy specjalności. Jednak wiele jest takich, które po angielsku brzmią po prostu lepiej niż po polsku. To taki chwyt rekruterów, chcących przyciągnąć jak najwięcej kandydatów.
-
Coraz częściej zdarza się, że warunkiem przyjęcia do pracy jest przedstawienie aktualnego zaświadczenia o niekaralności. W przypadku, gdy przyszły pracodawca wymaga od kandydata np. na sprzedawcę, dostarczenia zaświadczenia z Krajowego Rejestru Karnego (KRK), dopuszcza się dyskryminacji i naruszenia dóbr osobistych. Zwłaszcza wtedy gdy, brak zaświadczenia skutkuje nie przyjęciem do pracy.
-
Coraz więcej studentów korzysta obecnie z możliwości podnoszenia własnych kwalifikacji zawodowych poprzez odbywanie praktyk i staży. Bogatą ofertę proponują zarówno funkcjonujące przy uczelniach biura karier, jak i same firmy — potencjalni pracodawcy absolwentów.
-
Konflikty nikomu nie przynoszą korzyści. Dobrze wiedzą o tym pracownicy, którzy mają w zespole dwie skłócone osoby. We wrogim sobie otoczeniu motywacja do pracy maleje, a pracownicy podejrzanie często przebywają na zwolnieniach.
-
Wybór zawodu jest trudnym zadaniem. Co nam pomoże podjąć dobrą decyzję? Przede wszystkim poznanie samego siebie — swoich możliwości, mocnych stron oraz dobre rozpoznanie rynku pracy — jakich pracowników poszukują pracodawcy i w jakich zawodach.
-
O awans nigdy nie jest łatwo, a przedstawicielki płci pięknej mają jeszcze dodatkowo trudniej. Przeciętna kobieta pracuje na awans cztery lata dłużej niż mężczyzna — przy takich samych kompetencjach, wykształceniu i predyspozycjach.
-
Seniorzy, którzy czas swojej największej aktywności mają za sobą, wolniej dostosowują się do realiów stale zmieniającego się świata. Nie znaczy to jednak, że tego świata nie dogonią. Dogonią i to bardzo szybko, trzeba im jednak pokazać i wręczyć narzędzia. Na przykład szkolenia.
